«ΔΕΡΜΑ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ» του Guillem Clua

Το βραβευμένο έργο του νέου καταλανού συγγραφέα Γκιλιέμ Κλούα ανεβαίνει στη σκηνή του Υπογείου του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου, από τις 7 Μαρτίου.

Μετά την επιτυχία που σημείωσε «Η Μέθοδος Γκρόνχολμ» ο Διαγόρας Χρονόπουλος συστήνει στο ελληνικό κοινό άλλο ένα έργο της σύγχρονης καταλανικής δραματουργίας. 

Ο Αμερικάνος φωτογράφος Φρέντερικ Σάλομον επισκέπτεται τη χώρα όπου πριν από 20 χρόνια, στη διάρκεια του πολέμου, είχε τραβήξει την πιο διάσημη φωτογραφία στην ιστορία: Ένα μικρό κορίτσι τυλιγμένο στις φλόγες, μετά από έκρηξη βόμβας. Στο δωμάτιο του ξενοδοχείου όπου διαμένει, δίνει συνέντευξη σε μια νεαρή δημοσιογράφο, της οποίας οι ερωτήσεις εισέρχονται σταδιακά σε πιο σκοτεινά μονοπάτια. Την ίδια στιγμή, ένας απεσταλμένος των Ηνωμένων Εθνών εξαναγκάζει μια ντόπια κοπέλα να υπομείνει κάθε σεξουαλική διαστροφή του, σε αντάλλαγμα της ιατρικής περίθαλψης που εξασφαλίζει στην κόρη της. Τα νήματα των δύο ιστοριών εμπλέκονται και οδηγούν στην αποκάλυψη ενός μυστικού που θα συγκλονίσει τη ζωή όλων. Ποια είναι η κοπέλα στη φωτογραφία; Πώς αυτή η φωτογραφία άλλαξε τη ζωή της, επηρέασε τη χώρα της και τον κόσμο ολόκληρο; Και πού οδήγησαν τελικά κάθε πρόσωπο οι επιλογές του;

ΔΑΙΜΟΝΕΣ η ροκ όπερα του Νίκου Καρβέλα με την Άννα Βίσση στο Παλλάς

Σκηνοθεσία: Γιάννης Κακλέας

Από τις 22 Μαρτίου 

Η περίφημη ροκ όπερα Δαίμονες του Νίκου Καρβέλα σε ιστορία-στίχους του Σταύρου Σιδερά, που αναστάτωσε τη μουσική σκηνή της εποχής της, παρουσιάζεται ανανεωμένη στη σκηνή του Παλλάς από την Παρασκευή 22 Μαρτίου. Πάντα με την μοναδική Άννα Βίσση στον πρωταγωνιστικό ρόλο σε σκηνοθεσία του Γιάννη Κακλέα και έναν εξαιρετικό θίασο. 

Έργο πρωτοποριακό για τα ελληνικά μουσικά δρώμενα και έργο ζωής για τους δημιουργούς του, οι Δαίμονες άφησαν ανάγλυφο το μουσικό τους αποτύπωμα στη μνήμη των δεκάδων χιλιάδων θαυμαστών. Παραμένουν ορόσημο για όσους τη λάτρεψαν ενώ προβλέπεται να γίνουν το καλλιτεχνικό γεγονός  που θα συζητά όλη η Ελλάδα.

16ος αιώνας. Η Δυτική Ευρώπη αναπτύσσεται οικονομικά και πνευματικά. Το κυνήγι των Μαγισσών βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Παρ' όλα αυτά όμως οι Μάγισσες μαζί με τους πιστούς οπαδούς του Σατανά συνεχίζουν κρυφά τις ιερές τελετές και τις ανθρωποθυσίες τους. 

Κι έτσι... ξεκινάει η ιστορία του έργου. 

Βρισκόμαστε σε μία Ευρωπαϊκή χώρα. Ένα έφηβο κορίτσι ετοιμάζεται να θυσιαστεί στον άρχοντα τους Σκότους. Την ίδια στιγμή εισβάλει στρατός με καθοδηγητή έναν Ιεροεξεταστή. Εκείνος διατάσσει  να συλληφθεί η Μάγισσα με σκοπό να τη βασανίσει για να ομολογήσει ότι είναι οπαδός του Σατανά. Η Μάγισσα ομολογεί και ο Ιεροεξεταστής ζητάει από τη Βασίλισσα να την κάψει στη φωτιά. Η Βασίλισσα είναι καλόκαρδη, αλλά πρέπει να κάνει το σωστό και διατάζει τη θανατική καταδίκη της. Η Μάγισσα την απειλεί λέγοντάς της "Θα τα ξαναπούμε σε μία άλλη ζωή".

«Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ» στο ΠΟΛΗ ΘΕΑΤΡΟ

Παπακωνσταντίνου και Κατρανίδης για πρώτη φορά μαζί στο έργο του Έντουαρντ Άλμπι σε σκηνοθεσία Γιώργου Νανούρη.

Η Μίρκα Παπακωνσταντίνου και ο Δάνης Κατρανίδης συμπρωταγωνιστούν ως Μάρθα και Τζορτζ αντίστοιχα, σε ένα από τα σπουδαιότερα έργα του Έντουαρντ Άλμπι, το «Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ», σε σκηνοθεσία του Γιώργου Νανούρη. 

Το έργο, που χαρακτηρίζεται ως τραγική κωμωδία, ανέβηκε για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη το 1962  (Broadway). Έγινε τεράστια επιτυχία, κέρδισε το Βραβείο Tony  και ο Άλμπι μπήκε στο πάνθεον των αμερικανών συγγραφέων μαζί με τον Ευγένιο Ο’Νηλ, τον Άρθουρ Μίλλερ και τον Τένεσση Ουίλλιαμς.

«Ένας κάποιος παράδεισος 2» (Μια παράσταση σε εξέλιξη)

Ένα σκληρό, σύγχρονο έργο, βασισμένο στη ζωή και το έργο του Ζαν Ζενέ

Από τη Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου έως την Κυριακή 3 Μαρτίου επαναλαμβάνεται στο γκαράζ του ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ η παράσταση «ΕΝΑΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ 2» σε κείμενο και σκηνοθεσία Βάνας Πεφάνη. Ένα σκληρό, σύγχρονο έργο, βασισμένο στη ζωή και το έργο του Ζαν Ζενέ.

Το έργο εκτυλίσσεται στη φυλακή όπου ο έγκλειστος για πολλοστή φορά, Ζενέ, προσπαθεί να τελειώσει ένα βιβλίο. Οι ήρωες ξεπηδούν απ’ την φαντασία του, παίρνουν σάρκα και οστά, ζουν την δική τους ζωή στο περιθώριο, μισούν και λατρεύουν τον δημιουργό τους. Η πραγματικότητα και η φαντασία του συγγραφέα μπλέκονται τόσο, που αδυνατείς να καταλάβεις ποια είναι ποια. Ο κόσμος του Ζενέ - πιο επίκαιρος από ποτέ σήμερα- γίνεται ο καθρέφτης του κόσμου μας.

Οι νικητές των θεατρικών βραβείων «Κάρολος Κουν» για το 2012

Τα βραβεία «Κάρολος Κουν» 2012 καθώς και τα Βραβεία Τιμητικών Διακρίσεων και Επαίνων των Κριτικών Θεάτρου και Μουσικής 2012, απονεμήθηκαν σε ειδική τελετή, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Την ειδική τελετή διοργάνωσαν ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού & Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων και η  Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών.

 Αναγνωρισμένος ως ο εγκυρότερος σχετικός θεσμός, τα Βραβεία Κριτικών αγκαλιάζουν όλες τις κατηγορίες της ελληνικής λόγιας δραστηριότητας στα δύο αυτά κεντρικά παραστατικά αντικείμενα, με παράλληλες αναφορές σε θεατρολογικά και μουσικολογικά συγγράμματα.

 Συγκεκριμένα απονεμήθηκαν:

 ΒΡΑΒΕΙΟ «ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ» ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ

“Πέρσες” σε σκηνοθεσία Αβδελιώδη στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

“ΠΕΡΣΕΣ” του Αισχύλου

Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2013, στις 21:00

Σκηνοθεσία: Δήμος Αβδελιώδης 

Οι “Πέρσες” του Αισχύλου, το σπουδαιότερο αντιπολεμικό έργο του Ποιητή, θεωρείται η παλαιότερη σωζόμενη τραγωδία.

Όλος ο στρατός με τα νιάτα της Ασίας έχουν φύγει με τον Ξέρξη για να υποδουλώσουν την Ελλάδα. Ο αδικαιολόγητα, πολύς χρόνος που έχει περάσει χωρίς καμιά είδηση, κάνει τους Γέροντες που έχουν παραμείνει, να ξεσπάσουν, μιλώντας τον έσχατο φόβο τους μπροστά στο παλάτι. Η ίδια ασύνειδη βεβαιότητα φέρνει την Άτοσσα, μητέρα του Ξέρξη, ενώπιον τους για να τους εκμυστηρευθεί το κακό όνειρο που είδε τη νύχτα. Ο Αγγελιοφόρος καταφθάνει σαν την αλήθεια, πικρός και λυτρωτικός, μετατρέποντας την αγωνία σε θρήνο. Η Βασίλισσα προσφέρει χοές στον τάφο του Άντρα της, για να αντλήσει δύναμη από το χώρο των ψυχών που έχουν χαθεί. Το είδωλο του Δαρείου αναδύεται παρηγορητικά, εξηγώντας τις λογικές της ήττας του περσικού στρατού. Ο Ξέρξης επιστρέφει ταπεινωμένος και συντετριμμένος. Ο θρήνος του ξεσπάει μαζί με το Χορό σαν κραυγή για το αμετάκλητο 

του χρόνου.

Η παράσταση «Η Πηνελόπη Δέλτα συναντάει τον Μάγκα» στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης

Το έργο της Μιμής Ντενίση «Η Πηνελόπη Δέλτα συναντάει τον Μάγκα» στηρίζεται στα ημερολόγια και στο Αριστούργημα της Δέλτα «ο Μάγκας» . Η Δέλτα είναι το κεντρικό πρόσωπο η αφηγήτρια μα και αυτή που κατευθύνει το έργο σαν αόρατη δύναμη. Σταματάει συνεχίζει και αλλάζει την πλοκή. Κεντρικά πρόσωπα μια οικογένεια Ελλήνων της Αλεξάνδρειας –σαν την δική της-. Μέσα από την καθημερινότητα τους περνάει όλες τις μεγάλες ιδέες για την ελευθερία, την αξιοπρέπεια του ανθρώπου, την ισότητα για να καταλήξει στο κεντρικό θέμα του έργου που είναι ο Μακεδονικός αγώνας. Το ιδιοφυές εύρημα της Δέλτα είναι πως όλα αυτά περνούν και μέσα από τα μάτια του Μάγκα –του σκύλου της οικογένειας. Αυτός είναι ο σύντροφος της Πηνελόπης και για αυτό όλα λέγονται με χιούμορ, εξυπνάδα και χωρίς σοβαροφάνεια .Γέλιο και συναίσθημα πάνε χέρι-χέρι μα πάνω απ όλα λάμπει η αγάπη της Δέλτα για την Ελλάδα. Το έργο απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους και θυμίζει τις αξίες που πάντα χαρακτήριζαν την Ελλάδα και είναι εποχή να τις ξαναθυμηθούμε.

Η παράσταση «Εκπαιδεύοντας την Ρίτα» στο θέατρο Αριστοτέλειον

Η Εταιρία θεάτρου ΑΣΥΜΒΑΤΟ σε συμπαραγωγή με το ΔΗ ΠΕ ΘΕ Κομοτηνής, από 13 Φεβρουαρίου έως τα τέλη Μάη 2013, παρουσιάζει σε όλη την Ελλάδα την παράσταση του έργου «Εκπαιδεύοντας τη Ρίτα», ένα βραβευμένο θεατρικό έργο του Βρετανού συγγραφέα Γουίλι Ράσελ. Μια ερωτική κωμωδία που έχει παρουσιαστεί με πολύ μεγάλη επιτυχία στο θέατρο, αλλά και στην κινηματογραφική του μεταφορά.

Ένα έργο με πολύ χιούμορ, που μέσα από την σχέση, (ενός άντρα και μιας γυναίκας με μεγάλες διαφορές, ηλικίας, μόρφωσης και κοινωνικής τάξης), του καθηγητή Φρανκ (Γιώργος Χριστοδούλου) και της μαθήτριας του Ρίτας (Άννα Μενενάκου), χλευάζει πρόσωπα, μεθόδους και καταστάσεις, ενώ παράλληλα διερευνά αξίες και αρχές ανθρώπων, διαφορετικών κοινωνικών τάξεων και μορφωτικού επιπέδου.

Οι υποψηφιότητες για τα βραβεία «Κάρολος Κουν» και των κριτικών «Θεάτρου και Μουσικής 2012»

Η τελετή απονομής των βραβείων των κριτικών «Θεάτρου και Μουσικής 2012» καθώς και των βραβείων «Κάρολος Κουν» θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου στις 12 το μεσημέρι,  στην αίθουσα «Δημήτρης Μητρόπουλος» του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

Τα βραβεία αγκαλιάζουν όλες τις κατηγορίες της ελληνικής λόγιας δραστηριότητας στα δύο αυτά κεντρικά παραστατικά αντικείμενα, με παράλληλες αναφορές σε θεατρολογικά και μουσικολογικά συγγράμματα.

Ειδικό κεφάλαιο στην τελετή απονομής αποτελούν τα βραβεία «Κάρολος Κουν», αφιερωμένα από τον Δήμο Αθηναίων στον σκηνοθέτη που ανάλωσε τη ζωή του στην υπηρεσία του νεοελληνικού θεάτρου. Με τα βραβεία αυτά τιμώνται και φέτος   οι διαπρέψαντες στο χώρο αυτό σκηνοθέτες, ηθοποιοί και δραματουργοί, κατά την περίοδο 2011 - 2012.

Ιδιαίτερη αναφορά οφείλεται στο φετινό βραβείο «Θεατρολογικού Συγγράμματος», που παρέχει την ευκαιρία απόδοσης τιμής στον διαπρεπή λογοτέχνη, διανοητή και κριτικό θεάτρου Γιάννη Βαρβέρη, με την ευκαιρία ολοκλήρωσης της πολύτομης έκδοσης των κριτικών του απάντων.

Ο ήλιος του Βραβείου Κουν

«La última noche ή Οι Καρχαρίες» στο ΠΚ

Η Μυρτώ Αλικάκη και ο Λεωνίδας Κακούρης ζουν την «τελευταία τους νύχτα» στο έργο του Θανάση Τριαρίδη «La última noche ή Οι Καρχαρίες» που παρουσιάζεται από 11 Φεβρουαρίου 2013 στο θέατρο ΠΚ σε παραγωγή της Fidelite Productions της Ρούλας Νικολάου και σκηνοθεσία του Δημήτρη Γιαμλόγλου.

Το έργο του Θεσσαλονικιού συγγραφέα που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, είναι μια ιστορία αγάπης στα έγκατα του ανθρώπινου νου, ένα έργο που βρίσκεται στο μεταίχμιο φαντασίας και πραγματικότητας. Δύο άνθρωποι. Ένας ανολοκλήρωτος έρωτας. Μια νύχτα, η τελευταία νύχτα. Στιγμή για θερισμό.

Το La última noche ή οι καρχαρίες ξεκινά σαν μια άσκηση εφαρμοσμένου παραλογισμού και ολοκληρώνεται ως κορυφαία τραγωδία.

Με πλήθος λογοτεχνικών αναφορών, από τον Τζέιμς Τζόυς ως τον Κάφκα, από τον Ευριπίδη μέχρι τον Τζον Ντον αλλά με μια γλώσσα τολμηρή, προκλητική και ταυτόχρονα οικεία, το έργο αυτοαναιρείται κάθε στιγμή ενώ προτάσσει αδυσώπητα ερωτήματα για τη φύση του έρωτα, την εξάρτηση, τη συνύπαρξη, τις ενοχές και τις φαντασιώσεις - αλλά πριν και πάνω απ’όλα για την ίδια την ανθρώπινη ουσία.

Εκεί που όλοι μας αναζητούμε διαρκώς το ένα και μόνο νόημα, έρχεται η φωνή του συγγραφέα και βάζει τα πράγματα στη θέση τους: το μόνο που υπάρχει είναι ο ωκεανός. Μια θάλασσα δίχως πλοία, δίχως λογική και σκοπό...

Δεν υπάρχει αγριότερη φύση από το σαλόνι ενός σπιτιού…

“Frozen” στο Αγγέλων Βήμα με την υπογραφή του Πάνου Κοκκινόπουλου

Ο Πάνος Κοκκινόπουλος στο πρώτο του θεατρικό σκηνοθετικό εγχείρημα, παρουσιάζει το βραβευμένο – από τον σύνδεσμο ‘Theatrical Management Association’ – έργο της Bryony Lavery, “Frozen”.

Πρωταγωνιστούν η Παναγιώτα Βλαντή, ο Αντώνης Καρυστινός, η Μαρία Καλλιμάνη και ο Χρήστος Καπένης.

Η εξουσία του serial killer στο φως της επιστήμης και της συγγνώμης.

Τρεις παγωμένες ψυχές:

Μια Μητέρα που το δεκάχρονο κοριτσάκι της, ως μια άλλη, σύγχρονη Κοκκινοσκουφίτσα,έφυγε από το σπίτι για να πάει στη γιαγιά του και δε γύρισε ποτέ.

Ένας Κακός Λύκος γεμάτος τατουάζ που τα χάραξε στο κορμί του ο ίδιος, όταν μεγάλωσε, αλλά και γεμάτος αόρατες πληγές που του χάραξαν στην ψυχή άλλοι, όταν ήταν ακόμα παιδάκι.

Και μια Ερευνήτρια Ψυχών που δεν έχει καταφέρει ακόμα να εξερευνήσει τη δική της παγωμένη ψυχή. Θα γίνει, άραγε, αυτή, ο Κυνηγός που έδωσε τη Λύση και έφερε τη σωτηρία στο Παραμύθι; Και θα αρκέσει, άραγε, ο δικός της ερχομός πάνω στο νήμα, για να επικρατήσει η όποια Δικαιοσύνη, για να λιώσουν οι πάγοι και για να δοθούν οι εξηγήσεις και οι λύσεις που και οι τρεις τους έχουν τόση ανάγκη;

“Ευρυδίκη” στο Νέο Ελληνικό Θέατρο Γιώργου Αρμένη

Ο Ανούιγ δανείζεται το μύθο από το αριστούργημα του Σοφοκλή και μέσα σε θερμοκρασία υπαρξιακή πραγματεύεται -όπως και στα περισσότερα έργα του- τον αγώνα της αθωότητας απέναντι σε μία κοινωνία παρακμής και συμβιβασμών. Ο νόμος της φύσης απέναντι στον νόμο της πολιτείας.

Το έργο παρουσιάστηκε πρώτη φορά στο Παρίσι στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής το 1944, απαγορεύτηκε σαν αντιστασιακό και ανατρεπτικό και στα μεταπολεμικά χρόνια μέχρι σήμερα θεωρήθηκε ένα από τα αριστουργήματα του γαλλικού θεάτρου.

“Οι πιο δυνατές” στο Θέατρο Βικτώρια

Ένας από τους πιο “δυνατούς” μονολόγους του Αυγούστου Στρίντμπεργκ μεταμορφώνεται σε ένα μονόπρακτο “παιχνίδι για δύο” μέσα από μια αιρετική διασκευή της Άννας Αδριανού. Δυο γυναίκες, σύζυγος και ερωμένη του ίδιου άντρα, συναντιούνται σε ένα καφέ μπαρ και αναμετριούνται μέχρις εσχάτων. Δυο ερωτικοί θηλυκοί ρόλοι, δυο διαφορετικές απόψεις ζωής, δυο τρόποι να αγαπάς, να μισείς και να είσαι γυναίκα. Αντικείμενο: ο εραστής και σύζυγος, που αν και απών, κυριαρχεί στην σκέψη και την καρδιά τους. Ένας άντρας που τις θέλει και τις δυο, μιας και δεν τις θεωρεί επιβάτιδες της ίδιας θέσης στο τρένο της ζωής του.

«Παραμονή Πρωτοχρονιάς» στον Κινητήρα

Ο καινούριος χρόνος φέρνει… την «Παραμονή Πρωτοχρονιάς», το βραβευμένο έργο του ΚώσταΚαραφύλλη που ανεβαίνει για πρώτη φορά, σε σκηνοθεσία Αντιγόνης Γύρα, στο Studio του Κινητήρα από τις 25 Ιανουαρίου μέχρι τις 17 Φεβρουαρίου, με πρωταγωνιστές την  Έλενα Τυρέα και τον Δημήτρη Αγορά.

Αυτή η σκηνοθετική δουλειά της Αντιγόνης Γύρα την φέρνει αντιμέτωπη με ένα έργο με δομή από το θέατρο του παραλόγου, αλλά τόσο απίστευτα επίκαιρο και καθημερινό.

Όπως η ίδια αναφέρει: «Το έργο αποκαλύπτει μια πολύ συγκεκριμένη σκηνοθετική ματιά όπου οι δυο αυτοί άνθρωποι είναι ουσιαστικά... ΕΝΑ. Είναι μια πρόσκληση που κάνει το ΑΤΟΜΟ στον εαυτό του, ένα ταξίδι στην φαντασία του προκειμένου να βρει παρηγοριά μέσα στον αργό προσωπικό θάνατο του από μοναξιά… Μια κωμικοτραγική προσπάθεια να ξαναρχίσει από την αρχή... Είναι μια προσέγγιση που σχολιάζει το γεγονός ότι σήμερα ό άντρας έχει αναπτύξει το θηλυκό του στοιχείο και η γυναίκα το αρσενικό της και τα δυο φύλα βρίσκονται σε τρελή σύγχυση αξιών, προτεραιοτήτων, γραμμής...»

Το έργο «Παραμονή Πρωτοχρονιάς» του Κώστα Καραφύλλη διακρίθηκε στον πρώτο Διαγωνισμό Συγγραφής Πρωτότυπου Θεατρικού Έργου, που διοργάνωσε η Καλλιτεχνική Εταιρεία «Θέατρο-Εργαστήριον» σε συνεργασία με το Θέατρο «Άρτι» και παρουσιάστηκε με τη μορφή θεατρικού αναλογίου ανάμεσα σε πάρα πολλά.  

 

«Γάμοι, Κηδείες και δεν έχω τίποτα να φορέσω» της Άννας Χατζησοφιά στο Booze Cooperativa από 5/2/2013

Πόσες φορές δεν αναπόλησες ένα φόρεμα με ιδιαίτερη σημασία; Είναι πάντα η μόδα συνώνυμο της ψυχοσύνθεσης μιας γυναίκας; Και πώς μπορούν να οριστούν οι πιο σημαντικές σχέσεις και καταστάσεις στη ζωή της από τον τρόπο που επιλέγει να ντύνεται; 

Μια κωμωδία σύγχρονης φόρμας όπου πέντε γυναίκες ανεβαίνουν στη σκηνή για μια θεατρική πρόβα η οποία σταδιακά εξελίσσεται σε παράσταση. Βασικός άξονας της αλληλεπίδρασης τους είναι η εξάρτηση που όλες οι γυναίκες έχουν με τα ρούχα. Μέσα από μια σύνθεση μονολόγων, ντουέτων και κουαρτέτων ανακαλύπτουμε πόσο άρρηκτα συνδεδεμένο είναι το ντύσιμο της γυναίκας με τις πιο σημαντικές και απόκρυφες στιγμές της ζωής της. 

Στη σκηνή του Booze Cooperativa (Κολοκοτρώνη 57, Αθήνα), κάθε Δευτέρα και Τρίτη (από 5 Φεβρουαρίου έως 26 Μαρτίου 2013), παρουσιάζεται το θεατρικό έργο «Γάμοι, Κηδείες και δεν έχω τίποτα να φορέσω» της Άννας Χατζησοφιά – εμπνευσμένο από τη ζωή της σύγχρονης γυναίκας και την πορεία της προς το σήμερα μέσα από την κληρονομιά της από προηγούμενες δεκαετίες.

Τα Κόκκινα Φανάρια, του Αλέκου Γαλανού στη σκηνή REX-Κοτοπούλη του Εθνικού Θεάτρου

Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει τα«Κόκκινα Φανάρια» του Αλέκου Γαλανού στη σκηνή REX-Κοτοπούλη από τις 17 Ιανουαρίου 2013.

Το έργο του Αλέκου Γαλανού, που υπήρξε η βάση για την ομώνυμη μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο σε μία σύγχρονη εκδοχή.

Στα δωμάτια του «σπιτιού» της Μαντάμ Παρή, ζουν πέντε γυναίκες, η καθεμιά με τη δική της προσωπική ιστορία. Αδιέξοδοι έρωτες, μυστικά και πάθη αποκαλύπτονται στην πραγματική τους διάσταση όταν ο νόμος θα επιβάλλει το κλείσιμο των «σπιτιών» και ο δρόμος με τα κόκκινα φανάρια και τα καμπαρέ θ' αδειάσει.

Μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της δεκαετίας του ’60, που γράφτηκε αρχικά για το θέατρο, προσαρμόστηκε στη συνέχεια σε κινηματογραφικό σενάριο και ξαναγράφτηκε ως μιούζικαλ, ζωντανεύει ξανά στη σκηνή Κοτοπούλη. Η διασκευή του έργου για την παράσταση του Εθνικού Θεάτρου έχει στηριχτεί τόσο στο θεατρικό έργο, στην κινηματογραφική ταινία και στο μιούζικαλ αλλά και σε άλλες πηγές σχετικά με την ιστορία της Τρούμπας και τη ζωή στους οίκους ανοχής, καθώς και σε μαρτυρίες ιερόδουλων.  

Ο Κωνσταντίνος Ρήγος μετά το Bossa Nova και τον Τιτανικό επιστρέφει στο Εθνικό Θέατρο σκηνοθετώντας μία σύγχρονη παράσταση για την ανθρώπινη αλήθεια πίσω από το ψυχρό πρόσωπο της πορνείας.

«Το Νόημα» της Μαρίας Λαϊνά

Η Εταιρία θεάτρου Πάνδημος Ηώς και η Δήμητρα Χατούπη μεταφέρουν στη θεατρική σκηνή ένα από τα πιο καυστικά κείμενα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας, «Το Νόημα» της Μαρίας Λαϊνά, σε σκηνοθεσία Γεωργίας Μαυραγάνη.

Μία γυναίκα και ένας τραγελαφικός εξπρεσιονιστικός «χορός» πλασμάτων (αποκυήματα της φαντασίας της), με δεδομένη την αγανάκτησή τους για την πνιγηρή σύγχρονη πραγματικότητα δεν διστάζουν να «τα βάλουν» με όλες τις «μεγάλες» κατακτήσεις του «πολιτισμού» μας: τέχνη, ψυχανάλυση, συγγραφή κ.ά, ψάχνοντας -μάταια ίσως- για το νόημα.

Ο Φρόιντ, ο Ρίλκε, ο Γιάλομ, ο Τόμας Μπέρνχαρντ, ο Μαρξ, παραθέματα από την Αγία Γραφή, η μοναξιά , η φύση και, τέλος, ο νεοελληνικός μας κανιβαλισμός, επιστρατεύονται για να συνθέσουν μια πικρή και χιουμοριστική παράσταση, που στόχο έχει να καταδείξει το γελοίο και να αφυπνίσει το ανθρώπινο.

«Ο Μάκης» με τον Δημήτρη Πιατά στο «Εν Αθήναις»

Ένας θεατρικός μονόλογος του Βασίλη Κατσικονούρη, γραμμένος από τον συγγραφέα αποκλειστικά για τον Δημήτρη Πιατά, ο οποίος αναλαμβάνει, εκτός από την ερμηνεία, και τη σκηνοθεσία της παράστασης. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο θέατρο “Εν Αθήναις” (Ιάκχου 19, Γκάζι), από 7/1/2013.

Το έργο είναι ο… διάλογος του Παππού (Δημήτρης Πιατάς) με ένα χρυσόψαρο που μιλάει, τον Μάκη. Κλεισμένος σε μια γυάλα στο σαλόνι του σπιτιού (σκηνικά – κοστούμια: Μαρία Δημητριάδη, φωτισμοί: Μιχάλης Μπούρης), ο Μάκης γίνεται το alter ego του Παππού. Παρέα με τον Μάκη, ο Παππούς θα συναντηθεί με τον Γκουσγκούνη, την Τζέιν Μάνσφιλντ, τον Άρη Βελουχιώτη και τη Γ’ Διεθνή… Μέσα από την προβολή βίντεο (οπτικοακουστικό υλικό: Μάνος Αρβανιτάκης), ο Παππούς δέχεται επισκέψεις από τη νύφη του (Ναταλία Δραγούμη), τον γιο του (Μάκης Παπαδημητρίου), μια Βουλγάρα σε ροζ γραμμή (Βάσω Ιατροπούλου) και μια γκόμενα, την Αφροδίτη (Κατερίνα Παπαναστασάτου). 

“Be.Bee” του Mick Gordon στο Θεάτρο Βαφείο-Λάκης Καραλής

H Μπέατρις Τζέιμς (Μπι) είναι ένα ζωντανό, αινιγματικό, χαρισματικό κορίτσι. Έχει δύο πλευρές. Ζει δύο ζωές. Η μία είναι η «αντικειμενική» ζωή που βλέπουν οι άνθρωποι γύρω της και κυρίως η μητέρα της. Είναι η ζωή που φαίνεται πως ζούμε και για την οποία κρινόμαστε.

Η άλλη είναι η εσωτερική ζωή της Μπέατρις, στο επίπεδο της φαντασίας, της καρδιάς και της σκέψης. Η δεύτερη ζωή είναι ανατρεπτική, απολαυστική και πλήρως αντισυμβατική.

Όπως η ηρωίδα Μπέατρις, έτσι ακριβώς και το έργο του Ιρλανδού Mick Gordon στο σύνολό του, έχει δύο πόλους. Έναν απόλυτα κωμικό, εξωστρεφή, σπιρτόζικο πόλο με πρωταγωνιστές την Μπέατρις και τον όχι-γκέι-Ρέι. Κι έναν πόλο περισσότερο ρεαλιστικό και συναισθηματικό, με πρωταγωνίστρια τη μητέρα της Μπέατρις, την αυστηρή κα. Τζέιμς. Εδώ πρέπει να απαντηθούν ερωτήματα και να παρθούν αποφάσεις. 

ΣΟΥΕΛ της Ιωάννας Καρυστιάνη στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν

Την Τρίτη 8 Ιανουαρίου ανεβαίνει στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν (Φρυνίχου 14 - Πλάκα) το «Σουέλ» με την Ελένη Καστάνη, βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της Ιωάννας Καρυστιάνη και σε σκηνοθεσία Χρήστου Παληγιαννόπουλου.

Σουέλ στη ναυτική γλώσσα είναι το βουβό κύμα του ωκεανού. Ο ίδιος ρυθμός κινεί και το εσωτερικό ταξίδι των ηρώων της ιστορίας. Του καπετάνιου Αυγουστή που κυβερνάει το φορτηγό ATHOS και αρνείται να βγει στη σύνταξη γιατί η θάλασσα δεν τον επιστρέφει, δεν έχει θέληση για στεριά, το σουέλ του ‘βαλε μπελά στο μυαλό. 

Σουέλ της προσμονής, της πίστης, της λησμονιάς και για τη γυναίκα της Ελευσίνας την Λίτσα Τσίχλη επί 40 χρόνια κομμώτρια που διοικούσε 200 κεφάλια και επί 40 χρόνια κρυφή αγαπημένη του Μήτσου Αυγουστή.