When Shakespeare Committed Word Crimes

*Εκπληκτική λίστα λέξεων και φράσεων που επινόησε ο Σαίξπηρ. 

Το κείμενο παρατίθεται στην αγγλική γλώσσα για τη διατήρηση του ύφους και της ατμόσφαιρας. Για τους μη γνώστες, ακόμη και η οπτική προσέγγιση είναι κέρδος. 

Και, ναι, η γνωστή σε όλους μας φράση ''it’s Greek to me'' είναι δική του!

Shakespeare coined new words when he needed — or merely wanted — them. Can you guess which words were invented by the Bard?

English heading into the sixteenth century was a makeshift, cobbled-together thing. No fewer than eight conquering peoples had added to our vocabulary and shaped our syntax. But the Brits were doing more than just borrowing, swiping and outright stealing words from other languages. Versifiers like Chaucer let newfangled words from the street amble onto the literary stage – newfangled and amble being two of them.

Μέθοδος Στανισλάβσκι ή Σύστημα Στανισλάβσκι;

Αν και πολλοί συγχέουν τους δύο θεατρικούς όρους, η Μέθοδος Στανισλάβσκι διαφέρει από το Σύστημα Στανισλάβσκι. Για την ακρίβεια μάλιστα, η Μέθοδος Στανισλάβσκι υποστηρίχηκε περισσότερο από τον Λι Στράσμπεργκ, ο οποίος την εμπνεύστηκε από τον Στανισλάβσκι.

Και οι δύο τρόποι χτισίματος ενός ρόλου από τον ηθοποιό στηρίζονται πάνω στην ιδέα της συναισθηματικής μνήμης, που δανείστηκε ο Constantin Stanislavski στις αρχές του 20ού αιώνα από τον Γάλλο ψυχολόγο Théodule-Armand Ribot (1839-1916).

Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου

Ιστορία

Πρόκειται για το θέατρο της πόλης-κράτους της Επιδαύρου που βρισκόταν στην αργολική παραλία του Σαρωνικού. Στην πόλη αυτή ανήκε ως κύριο θρησκευτικό κέντρο το ιερό του Ασκληπιού στην παραπλήσια ορεινή ενδοχώρα, σε απόσταση τεσσάρων περίπου ωρών με τα πόδια. Η αρχαία πόλη, στο χώρο της οποίας μαρτυρείται κατοίκηση από την 3η π.Χ. χιλιετία, δεν έχει ακόμη ανασκαφεί συστηματικά, όμως φανερά ερείπιά της από τις μεταγενέστερες περιόδους απλώνονται σε όλη την έκταση της μικρής λοφώδους χερσονήσου «Νησί» που έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος και καλύπτεται από οπωρώνες εσπεριδοειδών και ελαιώνες. Το αρχαίο θέατρό της βρίσκεται στη δυτική πλευρά της χερσονήσου, στην κατωφέρεια του ισθμού που την συνδέει με τη στεριά.

Η Θεατρική Βιβλιοθήκη στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών

Η Βιβλιοθήκη του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών ιδρύθηκε την ακαδημαϊκή χρονιά 1991 – 1992 και στεγάστηκε σε μικρή αίθουσα που παραχωρήθηκε στο Τμήμα, στον 9ο όροφο του κτηρίου της Φιλοσοφικής Σχολής. Η λειτουργία της άρχισε την ακαδημαϊκή χρονιά 1992 – 1993 και υπεύθυνος ορίστηκε αρχικά ο τότε λέκτορας Πλάτων Μαυρομούστακος. Η συλλογή της άρχισε να συγκροτείται από αγορές μεγάλου αριθμού βιβλίων και δωρεές. Το 1993 διέθετε 3.000 βιβλία θεατρολογικού ενδιαφέροντος τα οποία είχαν προέλθει από αγορά νέων εκδόσεων, της βιβλιοθήκης και του αρχείου της Κατερίνας Κακούρη και δωρεές σημαντικού αριθμού βιβλίων και περιοδικών από τον φιλόλογο και κριτικό Κώστα Γεωργουσόπουλο, διδάσκοντα του Τ.Θ.Σ. και την ηθοποιό Τασσώ Καββαδία.

Η Κοινωνιολογία μέσα στην Τέχνη του Θεάτρου

Πολλοί αγνοούν την επιστήμη του θεάτρου. Όταν αναφέρεις την λέξη θεατρολογία πολλοί σου λένε ότι είσαι ηθοποιός ή δουλεύεις στην τηλεόραση. Η θεατρολογία είναι σχετικά μια νέα επιστήμη, η οποία εισήχθηκε τον 20ό αιώνα στην Γερμανία (ο όρος Theaterwissenschaft σημαίνει την επιστήμη του θεάτρου). Στην Ευρώπη, εμφανίστηκε πιο μπροστά από ότι στην Ελλάδα. 

Στην Ελλάδα η θεατρολογία ως γνωστικός κλάδος εμφανίστηκε το 1980 στο πρόγραμμα σπουδών της Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Κρήτης. Έπειτα, ως πλέον ανεξάρτητο επιστημονικό αντικείμενο σπουδών πρωτοεμφανίστηκε στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, αμέσως μετά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και τέλος το 1989 στο Πανεπιστήμιο Πατρών και πρόσφατα, μόλις το 2003, στο Πανεπιστήμιο του Ναυπλίου.

Αγγείο που απεικονίζει τα σφάγια, τις θυσίες και τις τελετουργίες των αρχαίων Ελλήνων.

ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

Η commedia del’ arte ξεκίνησε από την Ιταλία αλλά έκανε θριαμβευτική πορεία σε όλη την Ευρώπη. Οι λιγότερο προικισμένοι θίασοι εμφανίζονταν στα χωριά και στις μικρές πόλεις, ενώ οι πιο διάσημοι στις αίθουσες των ευγενών και στα παλάτια των βασιλιάδων. Η επίδρασή της στο Ευρωπαϊκό θέατρο είναι ανυπολόγιστη. Παντού όπου υπάρχει θέατρο υπάρχουν ίχνη της commedia del’ arte. Αν και ήρθε η στιγμή που, αναπόφευκτα, παρήκμασε, το καλύτερο μέρος της αφομοιώθηκε από γενιές ολόκληρες ηθοποιών.