Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2013

“Ευρυδίκη” στο Νέο Ελληνικό Θέατρο Γιώργου Αρμένη


Ο Ανούιγ δανείζεται το μύθο από το αριστούργημα του Σοφοκλή και μέσα σε θερμοκρασία υπαρξιακή πραγματεύεται -όπως και στα περισσότερα έργα του- τον αγώνα της αθωότητας απέναντι σε μία κοινωνία παρακμής και συμβιβασμών. Ο νόμος της φύσης απέναντι στον νόμο της πολιτείας.
Το έργο παρουσιάστηκε πρώτη φορά στο Παρίσι στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής το 1944, απαγορεύτηκε σαν αντιστασιακό και ανατρεπτικό και στα μεταπολεμικά χρόνια μέχρι σήμερα θεωρήθηκε ένα από τα αριστουργήματα του γαλλικού θεάτρου.
mpezos anouig

“Οι πιο δυνατές” στο Θέατρο Βικτώρια


Ένας από τους πιο “δυνατούς” μονολόγους του Αυγούστου Στρίντμπεργκ μεταμορφώνεται σε ένα μονόπρακτο “παιχνίδι για δύο” μέσα από μια αιρετική διασκευή της Άννας Αδριανού. Δυο γυναίκες, σύζυγος και ερωμένη του ίδιου άντρα, συναντιούνται σε ένα καφέ μπαρ και αναμετριούνται μέχρις εσχάτων. Δυο ερωτικοί θηλυκοί ρόλοι, δυο διαφορετικές απόψεις ζωής, δυο τρόποι να αγαπάς, να μισείς και να είσαι γυναίκα. Αντικείμενο: ο εραστής και σύζυγος, που αν και απών, κυριαρχεί στην σκέψη και την καρδιά τους. Ένας άντρας που τις θέλει και τις δυο, μιας και δεν τις θεωρεί επιβάτιδες της ίδιας θέσης στο τρένο της ζωής του.
oi pio dinates

Τρίτη, 22 Ιανουαρίου 2013

«Παραμονή Πρωτοχρονιάς» στον Κινητήρα


Ο καινούριος χρόνος φέρνει… την «Παραμονή Πρωτοχρονιάς», το βραβευμένο έργο του ΚώσταΚαραφύλλη που ανεβαίνει για πρώτη φορά, σε σκηνοθεσία Αντιγόνης Γύρα, στο Studio του Κινητήρα από τις 25 Ιανουαρίου μέχρι τις 17 Φεβρουαρίου, με πρωταγωνιστές την  Έλενα Τυρέα και τον Δημήτρη Αγορά.
Αυτή η σκηνοθετική δουλειά της Αντιγόνης Γύρα την φέρνει αντιμέτωπη με ένα έργο με δομή από το θέατρο του παραλόγου, αλλά τόσο απίστευτα επίκαιρο και καθημερινό.
Όπως η ίδια αναφέρει: «Το έργο αποκαλύπτει μια πολύ συγκεκριμένη σκηνοθετική ματιά όπου οι δυο αυτοί άνθρωποι είναι ουσιαστικά... ΕΝΑ. Είναι μια πρόσκληση που κάνει το ΑΤΟΜΟ στον εαυτό του, ένα ταξίδι στην φαντασία του προκειμένου να βρει παρηγοριά μέσα στον αργό προσωπικό θάνατο του από μοναξιά… Μια κωμικοτραγική προσπάθεια να ξαναρχίσει από την αρχή... Είναι μια προσέγγιση που σχολιάζει το γεγονός ότι σήμερα ό άντρας έχει αναπτύξει το θηλυκό του στοιχείο και η γυναίκα το αρσενικό της και τα δυο φύλα βρίσκονται σε τρελή σύγχυση αξιών, προτεραιοτήτων, γραμμής...»
Το έργο «Παραμονή Πρωτοχρονιάς» του Κώστα Καραφύλλη διακρίθηκε στον πρώτο Διαγωνισμό Συγγραφής Πρωτότυπου Θεατρικού Έργου, που διοργάνωσε η Καλλιτεχνική Εταιρεία «Θέατρο-Εργαστήριον» σε συνεργασία με το Θέατρο «Άρτι» και παρουσιάστηκε με τη μορφή θεατρικού αναλογίου ανάμεσα σε πάρα πολλά.  
 

Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2013

«Γάμοι, Κηδείες και δεν έχω τίποτα να φορέσω» της Άννας Χατζησοφιά στο Booze Cooperativa από 5/2/2013



Πόσες φορές δεν αναπόλησες ένα φόρεμα με ιδιαίτερη σημασία; Είναι πάντα η μόδα συνώνυμο της ψυχοσύνθεσης μιας γυναίκας; Και πώς μπορούν να οριστούν οι πιο σημαντικές σχέσεις και καταστάσεις στη ζωή της από τον τρόπο που επιλέγει να ντύνεται; 

Μια κωμωδία σύγχρονης φόρμας όπου πέντε γυναίκες ανεβαίνουν στη σκηνή για μια θεατρική πρόβα η οποία σταδιακά εξελίσσεται σε παράσταση. Βασικός άξονας της αλληλεπίδρασης τους είναι η εξάρτηση που όλες οι γυναίκες έχουν με τα ρούχα. Μέσα από μια σύνθεση μονολόγων, ντουέτων και κουαρτέτων ανακαλύπτουμε πόσο άρρηκτα συνδεδεμένο είναι το ντύσιμο της γυναίκας με τις πιο σημαντικές και απόκρυφες στιγμές της ζωής της. 
Στη σκηνή του Booze Cooperativa (Κολοκοτρώνη 57, Αθήνα), κάθε Δευτέρα και Τρίτη (από 5 Φεβρουαρίου έως 26 Μαρτίου 2013), παρουσιάζεται το θεατρικό έργο «Γάμοι, Κηδείες και δεν έχω τίποτα να φορέσω» της Άννας Χατζησοφιά – εμπνευσμένο από τη ζωή της σύγχρονης γυναίκας και την πορεία της προς το σήμερα μέσα από την κληρονομιά της από προηγούμενες δεκαετίες.


Δευτέρα, 7 Ιανουαρίου 2013

Τα Κόκκινα Φανάρια, του Αλέκου Γαλανού στη σκηνή REX-Κοτοπούλη του Εθνικού Θεάτρου


Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει τα«Κόκκινα Φανάρια» του Αλέκου Γαλανού στη σκηνή REX-Κοτοπούλη από τις 17 Ιανουαρίου 2013.
Το έργο του Αλέκου Γαλανού, που υπήρξε η βάση για την ομώνυμη μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο Εθνικό Θέατρο σε μία σύγχρονη εκδοχή.
Στα δωμάτια του «σπιτιού» της Μαντάμ Παρή, ζουν πέντε γυναίκες, η καθεμιά με τη δική της προσωπική ιστορία. Αδιέξοδοι έρωτες, μυστικά και πάθη αποκαλύπτονται στην πραγματική τους διάσταση όταν ο νόμος θα επιβάλλει το κλείσιμο των «σπιτιών» και ο δρόμος με τα κόκκινα φανάρια και τα καμπαρέ θ' αδειάσει.
Μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της δεκαετίας του ’60, που γράφτηκε αρχικά για το θέατρο, προσαρμόστηκε στη συνέχεια σε κινηματογραφικό σενάριο και ξαναγράφτηκε ως μιούζικαλ, ζωντανεύει ξανά στη σκηνή Κοτοπούλη. Η διασκευή του έργου για την παράσταση του Εθνικού Θεάτρου έχει στηριχτεί τόσο στο θεατρικό έργο, στην κινηματογραφική ταινία και στο μιούζικαλ αλλά και σε άλλες πηγές σχετικά με την ιστορία της Τρούμπας και τη ζωή στους οίκους ανοχής, καθώς και σε μαρτυρίες ιερόδουλων.  
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος μετά το Bossa Nova και τον Τιτανικό επιστρέφει στο Εθνικό Θέατρο σκηνοθετώντας μία σύγχρονη παράσταση για την ανθρώπινη αλήθεια πίσω από το ψυχρό πρόσωπο της πορνείας.

«Το Νόημα» της Μαρίας Λαϊνά

Η Εταιρία θεάτρου Πάνδημος Ηώς και η Δήμητρα Χατούπη μεταφέρουν στη θεατρική σκηνή ένα από τα πιο καυστικά κείμενα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας, «Το Νόημα» της Μαρίας Λαϊνά, σε σκηνοθεσία Γεωργίας Μαυραγάνη.

Μία γυναίκα και ένας τραγελαφικός εξπρεσιονιστικός «χορός» πλασμάτων (αποκυήματα της φαντασίας της), με δεδομένη την αγανάκτησή τους για την πνιγηρή σύγχρονη πραγματικότητα δεν διστάζουν να «τα βάλουν» με όλες τις «μεγάλες» κατακτήσεις του «πολιτισμού» μας: τέχνη, ψυχανάλυση, συγγραφή κ.ά, ψάχνοντας -μάταια ίσως- για το νόημα.
Ο Φρόιντ, ο Ρίλκε, ο Γιάλομ, ο Τόμας Μπέρνχαρντ, ο Μαρξ, παραθέματα από την Αγία Γραφή, η μοναξιά , η φύση και, τέλος, ο νεοελληνικός μας κανιβαλισμός, επιστρατεύονται για να συνθέσουν μια πικρή και χιουμοριστική παράσταση, που στόχο έχει να καταδείξει το γελοίο και να αφυπνίσει το ανθρώπινο.


Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2013

«Ο Μάκης» με τον Δημήτρη Πιατά στο «Εν Αθήναις»


Ένας θεατρικός μονόλογος του Βασίλη Κατσικονούρη, γραμμένος από τον συγγραφέα αποκλειστικά για τον Δημήτρη Πιατά, ο οποίος αναλαμβάνει, εκτός από την ερμηνεία, και τη σκηνοθεσία της παράστασης. Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο θέατρο “Εν Αθήναις” (Ιάκχου 19, Γκάζι), από 7/1/2013.
Το έργο είναι ο… διάλογος του Παππού (Δημήτρης Πιατάς) με ένα χρυσόψαρο που μιλάει, τον Μάκη. Κλεισμένος σε μια γυάλα στο σαλόνι του σπιτιού (σκηνικά – κοστούμια: Μαρία Δημητριάδη, φωτισμοί: Μιχάλης Μπούρης), ο Μάκης γίνεται το alter ego του Παππού. Παρέα με τον Μάκη, ο Παππούς θα συναντηθεί με τον Γκουσγκούνη, την Τζέιν Μάνσφιλντ, τον Άρη Βελουχιώτη και τη Γ’ Διεθνή… Μέσα από την προβολή βίντεο (οπτικοακουστικό υλικό: Μάνος Αρβανιτάκης), ο Παππούς δέχεται επισκέψεις από τη νύφη του (Ναταλία Δραγούμη), τον γιο του (Μάκης Παπαδημητρίου), μια Βουλγάρα σε ροζ γραμμή (Βάσω Ιατροπούλου) και μια γκόμενα, την Αφροδίτη (Κατερίνα Παπαναστασάτου). 

Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2013

“Be.Bee” του Mick Gordon στο Θεάτρο Βαφείο-Λάκης Καραλής


H Μπέατρις Τζέιμς (Μπι) είναι ένα ζωντανό, αινιγματικό, χαρισματικό κορίτσι. Έχει δύο πλευρές. Ζει δύο ζωές. Η μία είναι η «αντικειμενική» ζωή που βλέπουν οι άνθρωποι γύρω της και κυρίως η μητέρα της. Είναι η ζωή που φαίνεται πως ζούμε και για την οποία κρινόμαστε.
Η άλλη είναι η εσωτερική ζωή της Μπέατρις, στο επίπεδο της φαντασίας, της καρδιάς και της σκέψης. Η δεύτερη ζωή είναι ανατρεπτική, απολαυστική και πλήρως αντισυμβατική.

Όπως η ηρωίδα Μπέατρις, έτσι ακριβώς και το έργο του Ιρλανδού Mick Gordon στο σύνολό του, έχει δύο πόλους. Έναν απόλυτα κωμικό, εξωστρεφή, σπιρτόζικο πόλο με πρωταγωνιστές την Μπέατρις και τον όχι-γκέι-Ρέι. Κι έναν πόλο περισσότερο ρεαλιστικό και συναισθηματικό, με πρωταγωνίστρια τη μητέρα της Μπέατρις, την αυστηρή κα. Τζέιμς. Εδώ πρέπει να απαντηθούν ερωτήματα και να παρθούν αποφάσεις. 


ΣΟΥΕΛ της Ιωάννας Καρυστιάνη στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν


Την Τρίτη 8 Ιανουαρίου ανεβαίνει στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν (Φρυνίχου 14 - Πλάκα) το «Σουέλ» με την Ελένη Καστάνη, βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της Ιωάννας Καρυστιάνη και σε σκηνοθεσία Χρήστου Παληγιαννόπουλου.

Σουέλ στη ναυτική γλώσσα είναι το βουβό κύμα του ωκεανού. Ο ίδιος ρυθμός κινεί και το εσωτερικό ταξίδι των ηρώων της ιστορίας. Του καπετάνιου Αυγουστή που κυβερνάει το φορτηγό ATHOS και αρνείται να βγει στη σύνταξη γιατί η θάλασσα δεν τον επιστρέφει, δεν έχει θέληση για στεριά, το σουέλ του ‘βαλε μπελά στο μυαλό. 

Σουέλ της προσμονής, της πίστης, της λησμονιάς και για τη γυναίκα της Ελευσίνας την Λίτσα Τσίχλη επί 40 χρόνια κομμώτρια που διοικούσε 200 κεφάλια και επί 40 χρόνια κρυφή αγαπημένη του Μήτσου Αυγουστή. 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...